Uçun Kuşlar Uçun — Rıza Tevfik Bölükbaşı

Uçun kuşlar uçun, doğduğum yere, Şimdi dağlarında mor sümbül vardır. Ormanlar koynunda bir serin dere, Dikenler içinde sarı gül vardır. O çay ağır akar, yorgun mu bilmem? Mehtabı hasta mı, solgun mu bilmem? Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem? Yüce dağ başında siyah tül vardır. Orda geçti benim güzel günlerim; O demleri anıp bugün inlerim. Destan-ı ömrümü okur dinlerim, İçimde oralı bir bülbül vardır. Uçun kuşlar uçun, burda vefa yok; Öyle akarsular, öyle hava yok; Feryadıma karşı aks-i sada yok; Bu yangın yerinde soğuk kül vardır. Hey Rıza, kederin başından aşkın, Bitip tükenmiyor elem-i aşkın; Sende derya gibi daima taşkın, Daima çalkanır bir gönül vardır.