Seyahatnâme'den — Evliya Çelebi

Bu fakir, daha çocukluğumda gezmeye, görmeye öyle hevesliydim ki, dünyayı dolaşmayı gönlüme koymuştum. Bir gece rüyamda Peygamber Efendimiz'i gördüm; heyecandan "şefaat yâ Resûlallah" diyecekken "seyahat yâ Resûlallah" deyivermişim. İşte o günden sonra yollara düştüm. Gezdiğim her şehrin havasını, suyunu, camilerini, çarşılarını, insanlarını ve âdetlerini bir bir kaleme aldım; gördüğümü olduğu gibi, işittiğimi de işittiğim gibi yazdım. Zira insan, ne kadar gezerse o kadar görür, ne kadar görürse o kadar bilir.